Is familiegevoel...

VERLEDEN TIJD?

Het valt me steeds vaker en vaker op dat vele families naast elkaar leven in plaats van met elkaar.

Iedereen is zoveel bezig met zijn eigen ding, dat hij of zij blijkbaar het grotere geheel niet meer lijkt te zien.

De wereld lijkt soms zo koel een egoïstisch geworden.

Natuurlijk zijn niet alle families even leuk om deel van uit te maken, toch blijft het je familie, ongeacht wat.
De grens tussen liefde en haat is vaak zo onnoemelijk klein, doch waar emotie is wil deels toch zeggen dat ze om elkaar geven. Anders zou er gewoon onverschilligheid zijn, en dan is het te laat.

Families zijn nooit perfect. Toch is het iets dat je je hele leven zal meedragen. Het feit dat je broers of zussen hebt, een vader, een moeder, ...

Het is een beetje zoals de liefde, je kan niet met elkaar, maar ook niet zonder elkaar. Je moet gewoon samen al die moeilijkheden van het leven overkomen, en er zo sterker van worden.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik het vaak mis, thuis te komen, wetende dat er een groep mensen zal zijn die altijd om me zullen geven, en je onvoorwaardelijk zullen steunen, helpen, doorheen alles.
Wetende dat jouw leven belang heeft voor iemand, en dat je voor iets of iemand leeft.


Maar wat als dit al het geval is, en er toch nog een groot probleem is.

Vaak is het zelfs nog moeilijker als je een liefhebbende familie hebt, die zo dichtbij maar toch ook zó ver af is, dat die mooie toekomst samen ook zó dicht bij maar toch zo ver af ligt.

Dat is dan ook weer een apart verhaal...

Hoe denkt u hierover?