Is voor achterlijke mensen gemaakt.
Helaas zijn er enorm veel achterlijke mensen, die zich laten manipuleren en tormenteren door al die waanbeelden, die als zoete broodjes "realiteit" verkocht worden.
Vaak zit ik te zappen, wegens gebrek aan nuttige programma's en dan gebeurt het...
Je wordt overspoeld met belachelijke slogans, duizenden beelden per seconde die je ogen penetreren, in de hoop je daardoor zodanig te kunnen brainwashen en manipuleren, zodat je ook een consumptie-idioot zou worden.
Ziekelijk gewoon.
Moest het nu nog realistische reclame zijn, goed dan.
Dan zou ik er nog mee kunnen leven. Maar het is echt zodanig in elkaar gebokst dat zelfs een kind makkelijk kan zien dat rommel is.
En toch, ...
Zijn er steeds van die zotten, al dan niet goed onderwezen, die zich toch voor hun kar laten spannen en er met beide voeten in trappen.
Het zijn zij trouwens, die 200 euro betalen voor een T-shirt, omdat ze hem perse willen, het zijn zij trouwens die er voor zorgen dat men altijd meer en meer voor minder en minder kwaliteit durft te vragen, omdat er nu eenmaal van die idioten zijn die toch altijd iets willen kopen, ongeacht de prijs.
Ik verklaar hun gek! Maar ja, dat hadden we eigenlijk al op voorhand geweten, aangezien die reclame op hun afgestemd is.
Ik vind het echt grappig eigenlijk op een manier.
Vaak denk ik, als je dan toch mensen in het zak gaat zetten, en voor uw kar wil spannen, kleed het dan een beetje in zodat het dan toch nog echt en oprecht lijkt.
Helaas heeft dat wereldje zelfs daar de decentie niet meer voor.
Men weet dat hun reclames zo doorzichtig zijn, en men trekt er zich gewoon niks van aan... Het komt er eigenlijk op neer de consumenten eigenlijk gewoon vierkant uit te lachen en af te persen terwijl ze er bij staan.
Het zijn toch maar koopzieke idioten die niet beter weten, in hun ogen... En spijtig genoeg hebben ze vaak nog gelijk ook.
Maar waarom ook niet he ? Ze kunnen zich die nonchalance veroorloven, want wat ga jij er tegen doen... Jij kleine onbeduidende bijna geld- en karakterloze consument.
Jij kan toch helemaal niet opboksen tegen hun goede juridische indekking, zelfs niet met al het geld van de wereld.
Triestig gewoon...
Maar helaas de bittere waarheid.
donderdag 4 december 2008
maandag 1 december 2008
Is familiegevoel...
VERLEDEN TIJD?
Het valt me steeds vaker en vaker op dat vele families naast elkaar leven in plaats van met elkaar.
Iedereen is zoveel bezig met zijn eigen ding, dat hij of zij blijkbaar het grotere geheel niet meer lijkt te zien.
De wereld lijkt soms zo koel een egoïstisch geworden.
Natuurlijk zijn niet alle families even leuk om deel van uit te maken, toch blijft het je familie, ongeacht wat.
De grens tussen liefde en haat is vaak zo onnoemelijk klein, doch waar emotie is wil deels toch zeggen dat ze om elkaar geven. Anders zou er gewoon onverschilligheid zijn, en dan is het te laat.
Families zijn nooit perfect. Toch is het iets dat je je hele leven zal meedragen. Het feit dat je broers of zussen hebt, een vader, een moeder, ...
Het is een beetje zoals de liefde, je kan niet met elkaar, maar ook niet zonder elkaar. Je moet gewoon samen al die moeilijkheden van het leven overkomen, en er zo sterker van worden.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik het vaak mis, thuis te komen, wetende dat er een groep mensen zal zijn die altijd om me zullen geven, en je onvoorwaardelijk zullen steunen, helpen, doorheen alles.
Wetende dat jouw leven belang heeft voor iemand, en dat je voor iets of iemand leeft.
Maar wat als dit al het geval is, en er toch nog een groot probleem is.
Vaak is het zelfs nog moeilijker als je een liefhebbende familie hebt, die zo dichtbij maar toch ook zó ver af is, dat die mooie toekomst samen ook zó dicht bij maar toch zo ver af ligt.
Dat is dan ook weer een apart verhaal...
Hoe denkt u hierover?
Het valt me steeds vaker en vaker op dat vele families naast elkaar leven in plaats van met elkaar.
Iedereen is zoveel bezig met zijn eigen ding, dat hij of zij blijkbaar het grotere geheel niet meer lijkt te zien.
De wereld lijkt soms zo koel een egoïstisch geworden.
Natuurlijk zijn niet alle families even leuk om deel van uit te maken, toch blijft het je familie, ongeacht wat.
De grens tussen liefde en haat is vaak zo onnoemelijk klein, doch waar emotie is wil deels toch zeggen dat ze om elkaar geven. Anders zou er gewoon onverschilligheid zijn, en dan is het te laat.
Families zijn nooit perfect. Toch is het iets dat je je hele leven zal meedragen. Het feit dat je broers of zussen hebt, een vader, een moeder, ...
Het is een beetje zoals de liefde, je kan niet met elkaar, maar ook niet zonder elkaar. Je moet gewoon samen al die moeilijkheden van het leven overkomen, en er zo sterker van worden.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik het vaak mis, thuis te komen, wetende dat er een groep mensen zal zijn die altijd om me zullen geven, en je onvoorwaardelijk zullen steunen, helpen, doorheen alles.
Wetende dat jouw leven belang heeft voor iemand, en dat je voor iets of iemand leeft.
Maar wat als dit al het geval is, en er toch nog een groot probleem is.
Vaak is het zelfs nog moeilijker als je een liefhebbende familie hebt, die zo dichtbij maar toch ook zó ver af is, dat die mooie toekomst samen ook zó dicht bij maar toch zo ver af ligt.
Dat is dan ook weer een apart verhaal...
Hoe denkt u hierover?
Abonneren op:
Posts (Atom)